0098

⬢⬢⬢

ตอนที่ 98 ถ้ำเลี้ยงศพ

“สลัสลัส!” ฝนยิ่งตกหนัก สาดเปียกแผ่นหลังของจวินอวี่ หยดน้ำฝนหยดแล้วหยดเล่าไหลไปตามแก้มของจวินอวี่ หยดลงสู่พื้น กระเซ็นลงบนโคลน

กลิ่นหอมของดินโคลนลอยมาเป็นระลอก จวินอวี่สูดหายใจอย่างเต็มที่ ในความทรงจำของจวินอวี่ หลายปีแล้วที่ไม่ได้ผ่อนคลายเช่นนี้ จวินอวี่เอร็ดอร่อยกับช่วงเวลาเช่นนี้ แม้บนหลังจะแบกคนตายไว้ก็ตาม

“ผัวะ!” จวินอวี่สะดุดก้อนหินใต้เท้า ก้าวเท้าเซไปมา

“ฮ่า ๆ โม่เหล่าซาน ดูท่าทางเจ้าแล้วไม่ใช่จะไม่ไหวเข้าแล้วหรือ ข้าจำได้ว่าแต่ก่อนเจ้าห้าวหาญยิ่งนัก ไฉนวันนี้ถึงแบกศพหญิงยังแบกไม่ไหวเล่า?” ชายผู้อยู่เบื้องหน้า “โม่เหล่าซาน” กล่าวหยอกล้อ