0093

⬢⬢⬢

ตอนที่ 93 บทส่งท้าย

ฮวาหยุนเฟยหยิบกล่องพิณโบราณขึ้นมา วางมือขวาลงบนสายพิณ เสียงสังหารดังเป็นระลอกมา ฮวาหยุนเฟยฝืนขับเคลื่อนพลังแท้เพื่อประคองการโจมตีไว้

“โฮ่ง!” หมาป่าแม่ดวงตาทั้งสองข้างแดงก่ำ ไม่เกรงกลัวความเป็นตาย วิ่งคำรามเข้าหาฮวาหยุนเฟย หมาป่าตัวผู้ตัวแล้วตัวเล่าที่ได้รับแรงกระตุ้นจากบรรยากาศของหมาป่าแม่ก็พากันคำรามและพุ่งเข้าหาฮวาหยุนเฟย ก่อตัวเป็นวงล้อม

ราชันสิงโตเก้าเศียรเหยียบอากาศมา ทุกย่างก้าวทิ้งรอยไว้ ทุกครั้งที่ก้าวออกไป ห้วงอากาศสั่นสะเทือน

ฮวาหยุนเฟยหัวเราะเย็นชาครั้งหนึ่ง “เฮ่เฮ่......” เร่งจังหวะมือขึ้น “ตู้ม!” คลื่นเสียงระลอกแล้วระลอกเล่าพุ่งเข้าหาฝูงหมาป่า

“หวึง!” ภายใต้คลื่นเสียง หมาป่าตัวแล้วตัวเล่าพากันสิ้นใจ จวินอวี่ยังนั่งสมาธิขับเคลื่อนพลังอยู่ พลังหยินเย็นก้อนนั้นที่กลางอกช่างดื้อรั้นนัก ขับไล่เท่าไรก็ไม่ไป