เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 85 ศึกโลหิตฝูงหมาป่า
“ตึง... ปัง... ปัง...” เสียงดังสนั่นทีละครั้งดังขึ้นพร้อมฝีเท้าที่ก้าวเข้ามาทางฝั่งหมาป่าเดียวดาย
“มนุษย์พวกเจ้า จะต้องเสียใจข้าจะต้องทำศพพวกเจ้าให้เป็นเนื้อแห้ง ไม่สิ แค่นั้นก็ไม่อาจระบายความแค้นในใจข้าได้ ข้าจะกักขังดวงจิตวิญญาณของพวกเจ้า ให้พวกเจ้าทนทุกข์ทรมานดั่งนรกทั้งวันทั้งคืน”
หมาป่าเดียวดายยักษ์อีกตัวหนึ่งใช้เท้าข้างหนึ่งย่ำต้นไม้จนแตกเป็นเสี่ยง ๆ ก้าวช้า ๆ เข้ามาหาหมาป่าเดียวดายที่อยู่เบื้องหน้า ถูไถที่ข้างหูของมัน แล้วกล่าวเสียงอ่อนโยนว่า “เป็นอะไรไป ใครทำให้เจ้าโกรธถึงเพียงนี้” กลับเป็นเสียงของสตรี คงจะเป็นสามีภรรยากับหมาป่าเดียวดายที่อยู่เบื้องหน้านี้
หมาป่าเดียวดายที่ดวงตาแดงก่ำหันไปกล่าวกับหมาป่าเดียวดายข้างกายว่า “มนุษย์ที่น่ารังเกียจพวกนี้ กล้าทำร้ายข้า ที่น่ารังเกียจยิ่งกว่าคือพวกมันกล้าไม่รู้บุญคุณ ข้าให้พวกมันไสหัวไป กลับไม่ยอมไป ช่างน่าชังนัก”