0055

⬢⬢⬢

ตอนที่ 55 เรื่องราวของลวี่หลัว

นับแต่เทือกเขามังกรขาวถูกน้ำทะเลท่วมมิด ก็เปลี่ยนชื่อเป็นทะเลมังกรขาว

ส่วนเหตุใดจึงล้วนหนีไม่พ้นชื่อ “มังกรขาว” คงเป็นเพราะผู้คนยังคิดถึงวันวานอยู่บ้าง

ไม่สนใจลวี่หลัว จวินอวี่นั่งขัดสมาธิลงตรง ๆ ต้อนรับลมทะเลอันสดชื่น จวินอวี่วางหอกเก้ามังกรนั้นลงบนตัก แล้วค่อย ๆ หยั่งจิตหยั่งรู้เข้าไปในหอกเก้ามังกร

จอมมารเคยกล่าวไว้ว่า อาวุธระดับศาสตราวิเศษขึ้นไปล้วนควรสื่อสารกับจิตอาวุธของมัน จึงจะสามารถปลดปล่อยอานุภาพได้ยิ่งใหญ่กว่า

ยามอยู่ในเมืองเฟยหลงล้วนเป็นลวี่หลัวที่ดูแลจวินอวี่ แต่พอออกจากเมืองกลับกลายเป็นจวินอวี่ที่ดูแลลวี่หลัว

เมื่อครู่ จวินอวี่โยนขาหมูป่าที่มันเยิ้มให้นางขาหนึ่ง ลวี่หลัวก็ดีใจราวกับเด็กน้อย อุ้มขึ้นมาแทะทันที

จวินอวี่ส่ายหน้าอย่างจนใจ การดูแลคนนั้น ตนเองช่างไม่ถนัดเอาเสียเลย

กว่าลวี่หลัวจะกินอิ่มดื่มเต็ม จวินอวี่จึงมีเวลาว่าง