0040

⬢⬢⬢

ตอนที่ 40 ซากศพเกลื่อนแผ่นดิน

บนโลงศพแต่ละโลงล้วนยืนบุรุษชุดดำ ลมพัดชายเสื้อคลุมยาวสะบัดกระพือ

บรรยากาศสังหารยะเยือกนั้นชวนให้ใจสั่นสะท้าน นกที่บินอยู่กลางนภาก็พากันหลบเข้าป่าเขา ไม่กล้าโผล่ศีรษะออกมา ผู้ใหญ่ในชุมนุมตระกูลไป๋ต่างรีบอุ้มเด็ก ๆ ที่อยู่หน้าประตูบ้านเข้าไปในเรือน แล้วปิดประตูกลอนทันที

“ไม่ดีแล้ว!” สีหน้าอู่จี๋เปลี่ยนไปอย่างใหญ่หลวง “ดูท่าทีของสำนักศพสวรรค์นี้แล้วเป็นต้องมุ่งมาที่สำนักกระบี่วารีของข้าแน่” อู่จี๋หันไปทางยวี่เอ้อร์แล้วถามว่า “ยวี่เอ้อร์ มีวิธีใดให้ข้ากลับไปยังสำนักได้อย่างรวดเร็วหรือไม่ ตอนนี้ข้าใจร้อนนัก!” อู่จี๋ร้อนรนยิ่งนัก ผิดจากภาพลักษณ์ที่เคยสุขุมมั่นคงในยามปกติ

“เรื่องนี้ข้าก่อขึ้นมาเอง ข้าจำต้องให้คำอธิบายแก่สำนัก”