กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 31 หุ่นเชิดสีทอง
มืดจนแลไม่เห็นแม้แต่นิ้วมือ ความมืดกลืนกินทุกสิ่ง จวินอวี่ลองปล่อยจิตหยั่งรู้ของตนออกไป คาดไม่ถึงว่าไอพลังจาง ๆ จะกั้นทุกสิ่งในที่แห่งนี้ไว้ ผ่านไปทีละน้อย เส้นทางใต้เท้าก็ขรุขระเดินลำบาก ฝีเท้าของจวินอวี่และอู่จี๋จึงช้าลงเองโดยธรรมชาติ
“อืม” อู่จี๋หยุดฝีเท้า “เจ้าดูศิลาจารึกนั่นสิ” อู่จี๋ชี้ไปที่ศิลาจารึกแล้วกล่าวกับจวินอวี่
จวินอวี่มองตามทิศที่อู่จี๋ชี้ไป บนศิลาจารึกก้อนนั้นจารึกอักษรใหญ่สามตัวเปื้อนเลือดว่า “เส้นทางเป็นตาย” ไอพลังที่ทำให้ใจหวาดหวั่นแผ่กระจายออกมา จวินอวี่เดินเข้าไปดูใกล้ ๆ ศิลาจารึกนั้นยังจารึกอักษรเล็กอีกสองบรรทัด
“เป็นตาย**ธารหวงเฉวียน หยินหยางสองแยกจาก”