0015

⬢⬢⬢

ตอนที่ 15 การกลับมา

“แว้ แว้...” เสียงทารกร้องไห้ คือการมาถึงของชีวิตน้อย ๆ ที่ถือกำเนิดใหม่

เกล็ดหิมะร่วงหล่นจากฟากฟ้า เขตบรรพชนตระกูลจวินถูกปกคลุมด้วยหิมะขาวโพลนหนาเตอะ จวินจ้านเทียนเดินไปเดินมาอยู่หน้าประตู ไม่หยุดถูมือทั้งสองไปมา เมื่อได้ยินเสียงทารกร้องไห้ จวินจ้านเทียนก็หยุดฝีเท้าลงกะทันหัน จ้องมองประตูที่ปิดสนิทอย่างเหม่อลอยแล้วกล่าวว่า “คลอดแล้ว คลอดแล้ว... ข้าได้เป็นพ่อแล้ว...”

“แอ๊ด” ประตูเปิดออก นางผดุงครรภ์อุ้มทารกออกมาที่หน้าประตู พลางกล่าวกับจวินจ้านอย่างเบิกบานว่า “เจ้าตระกูล ท่านนายหญิงคลอดแล้ว เป็นเด็กชายเจ้าค่ะ ท่านดูสิ ยิ้มหวานขนาดไหน”

จวินจ้านเทียนรับเด็กจากอ้อมอกนางผดุงครรภ์ มองดูเด็กที่ขาวผ่องนุ่มนิ่ม จวินจ้านเทียนรู้สึกสะเทือนใจสารพัด แน่นอนว่าสิ่งที่มากที่สุดก็คือความตื่นเต้นและความยินดี จวินจ้านเทียนอุ้มทารกเข้าไปในห้อง นั่งลงข้างเตียงของหวงฝู่โหรวเอ๋อร์ แล้วยื่นเด็กไปตรงหน้าหวงฝู่โหรวเอ๋อร์ พลางกล่าวกับหวงฝู่โหรวเอ๋อร์ว่า “โหรวเอ๋อร์ เจ้าดูสิ ลูกของเราน่ารักขนาดไหน”