เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 294 ตอนพิเศษ ครองคู่จนผมหงอก
ต้นหวายเฒ่าต้นนั้นในลานเรือน มิทราบว่าผู้ใดปลูกไว้ในวันเดือนปีไหน บัดนี้แผ่กิ่งก้านใบเขียวชอุ่มดุจฉัตรกั้นบดบังเมฆา
แสงตะวันยามบ่ายสาดส่องผ่านมวลใบหนาทึบ ทอแสงเงาด่างดวงสลับเข้มอ่อน โยกไหวแผ่วเบาไปตามสายลมอ่อน
เถาเถานอนอยู่บนเก้าอี้โยกใต้เงาไม้แดดรำไร บนกายคลุมด้วยผ้าห่มผืนหนึ่ง ไกวไกว่ไปมาตามจังหวะของเก้าอี้โยก
กาลเวลาช่างเป็นสิ่งที่ดีจริง ๆ
มันขัดเกลาเหลี่ยมมุมอันหยิ่งยโสของวัยเยาว์จนเรียบมน อีกทั้งยังตกผลึกโทสะที่เคยจุดติดง่ายในวันวานให้สงบนิ่ง
ไม่ไกลออกไป ข้างโต๊ะหิน การประหัตประหารอันเงียบงันกำลังดำเนินอยู่
“พี่สาม หมากตานี้ของท่าน ไม่ไว้หน้ากันแม้แต่น้อยเลยนะ” เซียวอวิ๋นฉียังคงโบกพัดที่ไม่เคยห่างมือ ทว่าดอกท้อสะดุดตาไม่กี่กิ่งบนหน้าพัด ดูคล้ายจะละทิ้งความคะนองในวัยเยาว์ตามเจ้านาย เพิ่มความสุขุมนุ่มลึกขึ้นมาหลายส่วน