ตอนที่ 262 พวกเราจะอยู่กับเจ้าชั่วกาลนาน

ตอนที่ 262 พวกเราจะอยู่กับเจ้าชั่วกาลนาน

เถาเถาฟังคำตัดพ้อต่อว่ายกใหญ่นี้ของเขาแล้ว พลันก็หายโกรธเสียดื้อ ๆ

นางถึงกับอยากจะหัวเราะขึ้นมาหน่อย ๆ เสียด้วยซ้ำ

ที่แท้คืนนี้เจ้าภูเขาน้ำแข็งนี่ผิดปกติขนาดนี้ ก็เพราะหึงหวงหรอกหรือ

“แล้วอย่างไรเล่า” เถาเถาดิ้นรนอีกคราหนึ่ง พอพบว่าดิ้นไม่หลุด ก็ไม่ดิ้นมันเสียเลย “เจ้าอยากจะพูดอะไรกันแน่”

เซียวเสวียนซิวเงียบงันไปครู่หนึ่ง

จากนั้น เขาก็ปล่อยมือจากนางกะทันหัน

เถาเถาคิดว่าในที่สุดเขาคงคิดตกแล้ว กำลังเตรียมจะถอนหายใจโล่งอก

ทว่าชั่วอึดใจถัดมา นางกลับเห็นเซียวเสวียนซิวย่อเข่าข้างหนึ่งคุกเข่าลงเบื้องหน้านาง

เถาเถาถึงกับยืนทึ่มทื่อไปทั้งตัว