กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 252 รางวัลของเจ้า
เถาเถามองดูดวงตาดอกท้อที่มักจะเปี่ยมไปด้วยความเจ้าชู้และหยอกเย้าของเขา บัดนี้มีเพียงเงาสะท้อนของนางเพียงคนเดียว นางจึงมิได้ส่งเสียงใด
เซียวอวิ๋นฉีเห็นนางเอาแต่จ้องมองตนเองตาค้าง มุมปากก็ยกโค้งขึ้นอย่างมิอาจหักห้าม ท่าทางเกียจคร้านไม่ยี่หระต่อโลกอันคุ้นเคยกลับคืนสู่ร่างเขาอีกครา
เขาก้มศีรษะลงมา ปลายจมูกแทบจะชนกับจมูกของนาง สุ้มเสียงกดต่ำลงยิ่งกว่าเดิม แฝงไว้ด้วยความล่อลวงที่ชวนให้ผู้คนลุ่มหลงมัวเมา
“เป็นอย่างไร ซาบซึ้งใจในตัวพี่ห้าแล้วหรือ”
“หรือจะกล่าวว่า รู้สึกว่าคำเปิดอกของพี่ห้าผู้นี้จริงใจยิ่งนัก ฟังจนเจ้าใจอ่อนยวบแล้วรึ”
ลมหายใจอุ่นร้อนของเขาเป่ารดข้างแก้มของนาง พาเอาเครื่องหอมอันพิสุทธิ์ทว่าเปี่ยมด้วยการรุกรานบนกายเขา แทรกซึมเข้าสู่โพรงจมูกของนางอย่างมิอาจหลบเลี่ยง