กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 250 ทำตัวเป็นอันธพาล
“ข้าเข้าใจ”
เซียวอวิ๋นฉีเอ่ยขัดเขา ดวงตาดอกท้อโค้งเป็นส่วนโค้งงดงาม ทว่าน้ำเสียงกลับแฝงความหมายลึกซึ้ง “ข้าเข้าใจเป็นอย่างดี เหยียนจือ สิ่งที่เจ้าควรกังวลที่สุดไม่ใช่ข้า และไม่ใช่นาง แต่เป็นตัวเจ้าเอง”
กู้เหยียนจือมองเขา ท้ายที่สุดก็ไม่ได้กล่าวสิ่งใดอีก
เขาหันกายเดินไปทางประตู
ในจังหวะที่มือของเขาวางลงบนกลอนประตู เสียงเกียจคร้านและชวนให้ถูกทุบตีอย่างยิ่งของเซียวอวิ๋นฉีก็ดังมาจากเบื้องหลัง
“เหยียนจือ ยามจากไปอย่าลืมปิดประตูให้เรียบร้อยเล่า”
“ดึกดื่นค่ำคืนเช่นนี้ ประเดี๋ยวลมแรงขึ้นมา จะได้ไม่พัดพาข้ากับเถาเถาจนหนาว”
แผ่นหลังของกู้เหยียนจือแข็งค้างอย่างเห็นได้ชัด
เถาเถาเห็นแผ่นหลังตั้งตรงของเขาเกร็งขึ้นชั่วพริบตา แม้แต่แนวไหล่ก็ยังแข็งตึงขึ้นหลายส่วน