ตอนที่ 248 พี่ชายลูกพี่ลูกน้อง ท่านก็ช่วยให้ความอบอุ่นแก่ข้าบ้างสิ?

ตอนที่ 248 พี่ชายลูกพี่ลูกน้อง ท่านก็ช่วยให้ความอบอุ่นแก่ข้าบ้างสิ?

มือของเถาเถาเริ่มไม่อยู่สุข ลูบคลำแผงอกของเขาไปมา

อื้ม สัมผัสไม่เลวทีเดียว

“เหลวไหล”

กู้เหยียนจือเอ็ดเสียงแผ่ว ทว่าในน้ำเสียงกลับไร้ซึ่งความตำหนิติเตียนแม้แต่น้อย มีเพียงความตามใจอย่างจนปัญญาเปี่ยมล้น

เขาอุ้มแม่นางผู้ไม่อยู่สุขไว้ในอ้อมอก ก้าวเท้ายาว ๆ เดินกลับเข้าไปในห้อง

เซียวอวิ๋นฉีเดินโบกพัดตามหลังมา รอยยิ้มเปี่ยมไปด้วยความหมายลึกซึ้งที่ยากจะหยั่งถึง

กู้เหยียนจือใช้ส้นเท้าเตะปิดประตู ตัดขาดสายตาน่ารำคาญจากภายนอกจนสิ้น

เขาวางเถาเถาลงบนขอบเตียงอย่างนุ่มนวล เมื่ออ้อมอกว่างเปล่า สัมผัสนุ่มละมุนหอมกรุ่นนั้นยังคงหลงเหลืออยู่ที่ท่อนแขน