กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 244 ข้าเต็มใจ
นิ้วมือของกู้เหยียนจือที่ประคองใบหน้าของนางอยู่ พลันกระชับแน่นขึ้นจนแทบสังเกตไม่เห็น
“หากเป็นเพราะข้าไม่อยากมีเด็ก กลัวเจ็บ แล้วก็กลัวตายด้วย” เถาเถามองเขา เอ่ยทีละคำอย่างเชื่องช้าทว่าชัดเจนยิ่ง “เจ้าจะ... กินสมุนไพรตัวนั้นหรือไม่”
พอนางถามจบ ทั่วทั้งห้องก็เงียบสงบลงในทันใด
เปลวเทียนไหวระริกแผ่วเบา ทอดเงาร่างที่แนบชิดซ้อนทับกันของคนทั้งสองลงบนผนัง
กู้เหยียนจือมิได้ตอบคำ
เขาเพียงแต่มองนางอยู่อย่างนั้น ดวงตาคู่นั้นที่มักจะอ่อนโยนดั่งสายน้ำ บัดนี้ลึกล้ำราวกับทะเลราตรีที่มองไม่เห็นก้นบึ้ง
เหนือผิวน้ำสงบนิ่ง ทว่าลึกลงไปใต้ทะเลกลับมีกระแสน้ำวนที่นางมิอาจเข้าใจกำลังซัดสาดอย่างบ้าคลั่ง
ความเงียบงันของเขา ทรงพลังยิ่งกว่าคำพูดใด ๆ
หัวใจของเถาเถาราวกับถูกมือที่ไร้รูปกุมแน่น เจ็บแปลบระคนตื้นตันยิ่งนัก