เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 206 เจ้าปกป้องนางไม่ได้
เซียวจิ่งฉือนอนตัวแข็งทื่ออยู่อย่างนั้น จนกระทั่งคนที่อยู่ในอ้อมอกหลับสนิทอย่างแท้จริง เขาถึงกล้าขยับตัวเพียงเล็กน้อย
เขาค่อย ๆ ดึงแขนที่ถูกนางหนุนนอนอยู่ออกมาอย่างระมัดระวัง แขนข้างนั้นชาจนไร้ความรู้สึกไปแล้ว
เขาลุกขึ้นนั่ง ก้มหน้ามองสตรีที่นอนหลับอย่างไร้การป้องกันอยู่บนเตียง ในใจพลันบังเกิดความรู้สึกระคนปนเปหลากหลาย
เขาอยากจะไป ทว่ากลับขยับตัวไม่ไปอย่างไรอย่างนั้น
เขาไม่อยากไป
ในที่สุด เขาก็ยังคงถอดเสื้อคลุมตัวนอกและรองเท้าหุ้มข้อ แล้วเอนกายนอนลงที่ด้านนอกของเตียง
เขาไม่กล้าแตะต้องนางอีก เพียงแต่นอนตะแคงกายเว้นระยะห่างจากนางไว้หมัดเดียว เฝ้ามองดวงหน้ายามหลับใหลของนางอยู่อย่างเงียบงัน
นอกห้อง ลมและหิมะยิ่งทวีความรุนแรงขึ้น
รอยแยกของหน้าต่างปิดไม่สนิท ไอเย็นสายหนึ่งจึงเล็ดลอดเข้ามา