กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 204 เตะข้าพ้นวงใช่หรือไม่
ภายในห้องเงียบสงัดจนน่ากลัว
คำพูดของเซียวจิ่งฉือเปรียบเสมือนก้อนหินที่ถูกโยนลงไปในบ่อน้ำลึก ไร้ซึ่งเสียงสะท้อน มีเพียงความรู้สึกหนักอึ้งยามดิ่งร่วงหล่น
“ข้าเห็นแล้ว”
“เจ้าจูบเขา”
ความง่วงงุนเพียงน้อยนิดในใจของเถาเถามลายหายไปจนหมดสิ้น
นางว่าแล้วเชียวว่าไฉนประทัดชิ้นนี้ถึงได้ผิดปกติเพียงนี้ ไม่ระเบิดไม่กระโดด ซ้ำยังคอตกหดหู่ ที่แท้ก็มารอดักนางอยู่ตรงนี้นี่เอง
หึงเสียแล้ว
ทั้งยังเสียใจอีกด้วย
ช่าง... เสียจริง