ตอนที่ 202 ระดับสูงสุดของการนอนแท่นบรรทมมังกร

ตอนที่ 202 ระดับสูงสุดของการนอนแท่นบรรทมมังกร

สมองของเถาเถาส่งเสียงหึ่งขึ้นมาคราหนึ่ง ขาวโพลนไปหมดสิ้น

นางถึงเพิ่งจะรู้สึกตัวและตอบสนองได้ในภายหลัง

เมื่อครู่ที่เซียวเสวียนซิวเอื้อมมือมาดึงนางแล้วนางหลบพ้น มิใช่ว่านางตอบสนองได้รวดเร็วแต่อย่างใด

แต่เป็นเขาที่จงใจต่างหาก

เขากำลังหยอกนางเล่น ดั่งแมวก่อนจะจับหนูก็มักจะต้องหยอกเย้าสักครา เพื่อดูว่าเจ้าหนูตัวนั้นจะมีความสามารถสักเพียงใด

ความตระหนักรู้นี้ ยิ่งทำให้นางรู้สึกหนาวเหน็บไปทั่วทั้งร่างมากกว่าความรู้สึกกดดันที่แผ่ออกมาจากตัวเขาเสียอีก

นางจำต้องเงยหน้าขึ้น สบเข้ากับใบหน้าที่อยู่ใกล้แค่คืบนั้น

ใบหน้าของเขาย้อนแสง เค้าโครงทุกหนึ่งชุ่นคล้ายได้รับการสลักเสลาอย่างประณีต งดงามไร้ที่ติ และก็เย็นชาจนไร้ไออุ่นของมนุษย์แม้เพียงครึ่งส่วน

เถาเถาดูสีหน้าบนใบหน้าของเขาไม่ออก