ตอนที่ 200 หยุดมือกันให้หมด

ตอนที่ 200 หยุดมือกันให้หมด

ภายในห้องทรงพระอักษร เตาผิงไฟกำลังลุกโชน ทว่าไม่อาจขับไล่ไอหนาวอันอึดอัดในอากาศออกไปได้

เซียวเสวียนซิววางพู่กันในมือลง

เขาทอดสายตามองหิมะนอกหน้าต่างที่สะท้อนแสงโคมตำหนักจนเป็นสีเหลืองสลัว มันร่วงหล่นเงียบเชียบไร้สุ้มเสียง ชวนให้จิตใจหงุดหงิดรำคาญ

เงาดำสายหนึ่งพลิกกายเข้ามาจากนอกหน้าต่างกระโจมอย่างเงียบเชียบไร้สุ้มเสียง ยามแตะถึงพื้นมิได้ส่งเสียงเล็ดลอดแม้แต่น้อย

อิ่งเยว่คุกเข่าข้างเดียวลงกับพื้น ก้มศีรษะลงต่ำยิ่ง

“ว่ามา”

เซียวเสวียนซิวไม่หันกลับไป น้ำเสียงราบเรียบดุจน้ำนิ่งสนิท

“ที่จวนเซิ่งอ๋อง แม่นางเถากับเจิ้นซื่อจื่อแห่งกั๋วกงอยู่ที่เรือนข้าง… ทั้งสองมีพฤติกรรมจุมพิตกันพ่ะย่ะค่ะ”

“ยามนี้แม่นางเถาอาบน้ำและเข้านอนแล้วพ่ะย่ะค่ะ”