กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 198 ข้าไม่อยากสู้กับเจ้า
จูบนี้ช่างไร้เดียงสาเงอะงะยิ่งนัก
เถาเถารู้สึกราวกับร่างกายทั้งร่างกำลังจะละลาย สมองพร่ามัวสับสนไปหมด ไม่ว่าพ่อบ้านใหญ่หรือประทับตรารักอันใด ล้วนลอยหายไปจนพ้นเก้านภา
นางรู้เพียงเหนี่ยวรั้งไหล่ของเขาไว้ แล้วตอบสนองเขากลับไปอย่างเงอะงะเก้งกัง
คนทั้งสองต่างไร้ซึ่งประสบการณ์ ดั่งเด็กน้อยสองคนที่เพิ่งหัดเดิน โซซัดโซเซสำรวจดินแดนผืนใหม่อย่างทุลักทุเล
กระทั่งอากาศในปอดถูกรีดเค้นจนเหือดแห้ง เถาเถาจึงรู้สึกว่าตนเองได้รับการปล่อยให้เป็นอิสระขึ้นมาเล็กน้อย
นางอ่อนปวกเปียกไปทั้งร่าง ทำได้เพียงซบอยู่ในอ้อมอกของกู้เหยียนจืออย่างหมดเรี่ยวแรง พลางหอบหายใจเข้าปอดคำโต
นางรู้สึกเบาโหวงไปทั้งตัว ใต้ฝ่าเท้าราวกับกำลังเหยียบอยู่บนปุยฝ้าย