เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 196 เจ้ารู้จักดูแลเรือน
ขอบตาของเถาเถาแดงระเรื่อขึ้นมาในชั่วพริบตา
นางมองดูเขา มองดูบุรุษผู้อบอุ่นดั่งหยกผู้นี้ ที่เผยความเด็ดขาดเข้มงวดอันเป็นของซื่อจื่อแห่งจวนเจิ้นกั๋วกงออกมาต่อหน้านางเป็นครั้งแรก
เขาไม่ได้กำลังล้อเล่น
เขาคิดจะเอาตัวเองเป็นปราการหลังที่มั่นคงที่สุดของนาง
ใช้ทุกสิ่งทุกอย่างของเขา มาเติมเต็มความเหลวไหลไร้สาระของนาง
เถาเถากอดปึกกระดาษมูลค่ามหาศาลในอ้อมอก จู่ ๆ ก็รู้สึกว่ามันร้อนลวกมือ
นางสูดจมูก เงยหน้ามองดวงตาคู่นั้นของเขาที่เปี่ยมล้นไปด้วยความปวดใจและการตามใจ พลางพึมพำเสียงแผ่วด้วยน้ำเสียงอันธพาลที่เจือเสียงขึ้นจมูกอย่างหนัก “กู้เหยียนจือ การขาดทุนครานี้ของเจ้าช่างยิ่งใหญ่เกินไปแล้ว”
คำพูดเหล่านั้นของกู้เหยียนจือ ทำให้เถาเถารู้สึกว่าสิ่งของในอ้อมอกนี้ร้อนลวกราวกับเพิ่งออกจากเตา