กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 190 นายแบบเมืองหลวงรวมกลุ่มมารับ
ภายในตู้รถม้ากลับคืนสู่ความเงียบสงบอีกครา หลงเหลือเพียงเสียงกงล้อรถที่บดหมุนไปข้างหน้า
เถาเถาหลับตาแกล้งตาย เนิ่นนานผ่านไป ลมหายใจของบุรุษข้างกายจึงแปรเปลี่ยนเป็นสม่ำเสมอและทอดวยาว
นางนึกว่าเขาหลับไปแล้ว จึงเริ่มนอนหลับจริง ๆ เสียที
ทว่าท่ามกลางความมืดมิด เซียวอวิ๋นฉีกลับค่อย ๆ ลืมตาขึ้น
เขาเอียงศีรษะ มองดูคนหลอกลวงตัวน้อยข้างกายที่ห่อตัวเองจนกลมดิก รอยยิ้มตรงมุมปากจางหายไป สิ่งที่เข้ามาแทนที่คืออารมณ์ความรู้สึกอันสลับซับซ้อนยากจะจำแนก
พระมารดาสิ้นพระชนม์แต่เยาว์วัย เขาจำความได้ก็รู้แล้วว่าตนเองอยู่ในพระราชวังที่กลืนกินผู้คนแห่งนี้ หากคิดจะมีชีวิตรอดต่อไปก็ไม่อาจแก่งแย่ง
ท่านอ๋องเจ้าสำราญผู้มัวเมาในสุรานารี ย่อมเป็นภาพลักษณ์ที่ปลอดภัยที่สุดโดยธรรมชาติ