กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 182 ค้าขายเที่ยวนี้แบ่งกันอย่างไร
เซียวจิ่งฉือรู้สึกว่าตนเองเปรียบเสมือนประทัดที่ถูกจุดไฟ ชนวนส่งเสียงซี่ ๆ มอดไหม้จนถึงปลายทาง
ร่างกายของเถาเถามิมีกระดูกอันใด แปะติดแนบชิดกับเขา กลิ่นหอมหวานเลี่ยนสายนั้นแทรกซึมเข้าสู่โพรงจมูกของเขาอย่างไม่ยอมฟังเหตุผล
ลูกไม้นี้อีกแล้ว นางมีวิธีทำให้โลหิตทั่วร่างของเขาพุ่งพล่านไปยังจุดเดียวได้เสมอ
“ผะ...ผดุงสวรรค์อันใด ก่อการมรรคอันใด!” ลำคอของเขาแห้งผาก คิดอยากกล่าววาจาให้แข็งกร้าวขึ้นสักนิด ทว่าน้ำเสียงที่หลุดพ้นริมฝีปากออกมาแม้แต่ตนเองฟังดูแล้วยังแผ่วระโหย “เปิ่นหวังมิมีเวลาว่างมาใส่ใจเรื่องหยุมหยิมพวกนี้!”
เถาเถามิได้สนใจปากแข็งของเขาแม้แต่น้อย นางปล่อยมือจากเขาแล้วหันหน้าไปมองชุนซิ่ง