ตอนที่ 173 หอเชียนซา

ตอนที่ 173 หอเชียนซา

สายตาของเซียวอวิ๋นฉีละออกจากเด็กหนุ่มทั้งสามคนที่ยังคงส่งเสียงเอะอะโวยวายอยู่ตรงนั้น แล้วเบนไปหยุดอยู่ที่ร่างของคนทั้งสองที่กำลังโอบกอดกันอยู่ในลานบ้าน

หลีจิ้งกอดเถาเถาไว้ กอดแน่นยิ่งนัก

ส่วนแม่หนูที่ไม่เคยกริ่งเกรงฟ้าดินผู้นั้น บัดนี้กลับซบอยู่อย่างสงบเสงี่ยมในอ้อมอกของเขา มิได้ขัดขืนแม้แต่น้อย

ภาพนั้นช่างกลมกลืนจนบาดตาอยู่บ้าง

มือของเซียวอวิ๋นฉีที่กำลังโบกพัดพลันชะงักลงโดยไม่รู้ตัว

เขามีชีวิตมาเนิ่นนานหลายปีเพียงนี้ นี่เป็นครั้งแรกที่ได้สัมผัสกับความรู้สึกเช่นนี้

กลางอกคล้ายถูกบางสิ่งอุดกั้นไว้ อึดอัดอยู่บ้าง เปรี้ยวปร่าอยู่บ้าง และยังรู้สึก... เจ็บปวดอยู่บ้าง

คราแรกเขานึกว่าความรู้สึกที่ตนมีต่อเถาเถาเป็นเพียงเพราะเห็นว่านางน่าสนใจ เห็นว่านางแปลกไม่เหมือนใคร