ตอนที่ 167 ลาชอบลูบตามขนที่กินไม้อ่อนไม่กินไม้แข็ง

ตอนที่ 167 ลาชอบลูบตามขนที่กินไม้อ่อนไม่กินไม้แข็ง

วาจานี้หากนางกล้าเอ่ยออกไป มิรู้ว่าจะถูกบุรุษที่ดูซื่อตรงภายนอก ทว่าแท้จริงแล้วเหี้ยมโหดอำมหิตผู้นั้นฟันดาบเดียวขาดสะบั้นกร๊อบคาที่หรือไม่

ก็แค่ตอนนั้นเซียวจิ่งฉือและเซียวอวิ๋นฉีมาถึงเร็ว มิเช่นนั้นนางคงลังเลไปมาแล้วแต่งออกไปจริง ๆ แล้ว

“จะทำอย่างไรดีเล่า พี่ห้า” เถาเถาทำหน้ามุ่ยพลางมองเซียวอวิ๋นฉีอย่างน่าสงสาร

ยามนี้นางหมดหนทางจริง ๆ เสียแล้ว

เจ้าตัวเย้ายวนผู้นี้มีเนตรใจแพรวพราวย่อมต้องมีหนทาง นางขี้เกียจจะคิดแล้ว

เซียวอวิ๋นฉีมองท่านางเช่นนี้ จึงใช้พัดพับเคาะศีรษะของนางเบา ๆ น้ำเสียงแฝงความตามใจอยู่หลายส่วน “มีเรื่องถึงรู้จักมาหาพี่ห้าแล้วรึ”