กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 160 เล่นสนุกกับเจ้าสารเลวเซียวจิ่งฉือนั่น
หนานสือสิงมองไปมองมาก็เริ่มเหม่อลอย ยื่นมือออกไปหมายจะจิ้มแก้มที่พองลมของนาง
ทว่าพอยกมือขึ้นมาได้ครึ่งทาง ก็ชะงักค้างอยู่กลางอากาศ
เขานึกถึงเรื่องที่เจ้าสารเลวเซียวจิ่งฉือนั่นเคยเขียนจดหมายมาโอ้อวดกับเขาขึ้นมาได้
“หนานสือสิง ทั้งชาตินี้เจ้าไม่มีทางได้สัมผัสหรอกว่า การได้กอดแม่หนูอ้วนตัวนุ่มนิ่มมันรู้สึกเช่นไร ความรู้สึกนั้นน่ะ... ต่อให้เกิดใหม่อีกแปดร้อยชาติเจ้าก็ไม่มีวันรู้”
แม่หนูคนนี้มองดูตรงไหนก็ไม่อ้วนสักนิด
แต่ว่า... ก็น่าจะนุ่มนิ่มมากกระมัง
ในหัวของหนานสือสิงจินตนาการภาพเถาเถากอดแขนเซียวจิ่งฉือคอยออดอ้อนเอาแต่ใจขึ้นมาอย่างไม่อาจควบคุมได้
เขาเบะปาก แล้วชักมือกลับมา
เขาไม่ได้อยากได้สักหน่อย!