ตอนที่ 140 คนบ้านเดียวกันฆ่าไม่ได้นะ

ตอนที่ 140 คนบ้านเดียวกันฆ่าไม่ได้นะ

เซียวอวิ๋นฉีมองท่าทางยินยอมพร้อมใจของนางเช่นนี้ แววรอยยิ้มในดวงตาก็ยิ่งลึกล้ำขึ้น ดวงตาดอกท้อคู่นั้นที่มักแฝงแววล้อเล่นอยู่เสมอ บัดนี้กลับเปี่ยมล้นไปด้วยความตื่นเต้นและความคาดหวังที่แม้แต่ตัวเขาเองก็ยังไม่ทันรู้ตัว

เขาค่อย ๆ ก้มศีรษะลงมา ลมหายใจอุ่นร้อนรินรดลงบนใบหน้าของเถาเถา แฝงไปด้วยกลิ่นสุราและกลิ่นเครื่องหอมจาง ๆ

ในชั่วขณะที่ริมฝีปากของทั้งสองกำลังจะแตะต้องกันนั้นเอง การเคลื่อนไหวของเซียวอวิ๋นฉีกลับชะงักลงกะทันหัน

ดวงตาดอกท้อที่มักเปื้อนยิ้มของเขาแปรเปลี่ยนเป็นเฉียบคมในชั่วพริบตา มือที่โอบเอวของเถาเถาออกแรงกระชาก พานางหมุนตัวสลับตำแหน่งทันที

เถาเถารู้สึกเพียงฟ้าหมุนดินเคว้ง ยังไม่ทันได้มีปฏิกิริยาตอบสนองว่าเกิดสิ่งใดขึ้น ก็ได้ยินเสียง “ฟิ้ว” แหวกอากาศดังขึ้น ตามติดมาด้วยเสียงครางอึดอัดคำหนึ่ง