ตอนที่ 138 พี่ชายลูกพี่ลูกน้อง ให้จูบสักทีสิ?

ตอนที่ 138 พี่ชายลูกพี่ลูกน้อง ให้จูบสักทีสิ?

ชายสามคนที่ยังคงอยู่ ณ ที่เดิม มองเงาร่างสีแดงหนึ่งและสีขาวหนึ่งที่ควบตะบึงฝุ่นตลบจากไป สีหน้าของแต่ละคนล้วนซับซ้อนจนยากจะบรรยาย

หลีจิ้งไม่พูดพร่ำทำเพลงคิดจะไล่ตามไป ทว่ากลับถูกกู้เหยียนจือขวางเอาไว้เสียก่อน

“ปล่อยพวกเขาไปเถอะ” กู้เหยียนจือมองไปยังทิศทางที่พวกเขาหายลับไป ในดวงตาอันอ่อนโยนพาดผ่านความอ้างว้างเปล่าเปลี่ยวที่แม้แต่ตัวเขาเองก็ยังมิอาจรู้สึกตัว

ส่วนเซียวอวิ๋นฉีนั้นหุบพัดลง อาศัยจังหวะนั้นขยับกาย ชั่วพริบตาที่ทะยานขึ้นลงไม่กี่คราก็หายลับไปในความมืดมิดแห่งราตรีกาล

เขาไม่มีทางยอมให้น้องชายทึ่มผู้นั้นของตน ได้ครอบครองโอกาสอันดียิ่งเช่นนี้ไว้แต่เพียงผู้เดียวเป็นแน่

ลมราตรีหวีดหวิว พัดผ่านข้างหูจนทำให้แก้มของคนรู้สึกเจ็บแปลบขึ้นมา