กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 135 กอดกู้เหยียนจืออีกแล้ว
“ได้เลยเจ้าค่ะ ท่านรอดูได้เลย!”
แม่เล้าบิดเอวอรชรราวกับงูน้ำ นำทางพวกเขาไปยังห้องส่วนตัวที่ดีที่สุดบนชั้นสองด้วยตนเอง
ภายในห้องส่วนตัวตกแต่งอย่างประณีตงดงามทั้งยังหรูหรา ควันเครื่องหอมลอยอวล เสียงฉินแว่วกังวานเป็นระลอก
เถาเถามองสำรวจรอบด้านด้วยความอยากรู้อยากเห็น รู้สึกราวกับตนเองเป็นท่านยายหลิวเข้าสวนต้ากวานหยวน มองสิ่งใดก็ล้วนแปลกใหม่ไปเสียหมด
มินานนัก แม่นางรูปร่างอรชรอ้อนแอ้นในชุดผ้าโปร่งบางหลายคนก็ยกสุราและขนมเดินเข้ามา
แม่นางที่เป็นผู้นำนั้นมีคิ้วตางดงามราวภาพวาด ชวนให้ผู้พบเห็นบังเกิดความเวทนาสงสาร ดวงตากลมโตฉ่ำน้ำคู่นั้นจ้องมองเซียวอวิ๋นฉีตาไม่กระพริบ ความเสน่หาและลุ่มหลงในแววตานั้นแทบจะล้นทะลักออกมา