ตอนที่ 123 สูญเสียความทรงจำ แต่ไม่ได้สูญเสียไปทั้งหมด

ตอนที่ 123 สูญเสียความทรงจำ แต่ไม่ได้สูญเสียไปทั้งหมด

เถาเถาหันศีรษะไปก็เห็นสตรีวัยกลางคนสวมเสื้อผ้าผ้าหยาบ หน้าตาใจดีผู้หนึ่ง กำลังถือชามยาต้มสีดำปี๋ที่ไม่รู้ว่าเป็นสิ่งใดเดินเข้ามาหานาง

สตรีผู้นั้นดูอายุไม่มากนัก ราว ๆ สี่สิบต้น ๆ บนใบหน้าแม้มีร่องรอยกรำลมกรำฝน ทว่าดวงตาคู่นั้นกลับกระจ่างใสเปี่ยมด้วยความซื่อสัตย์และเมตตา

“แม่นาง เจ้าอย่ากลัวไปเลย เป็นลูกชายข้าช่วยเจ้ากลับมาจากริมแม่น้ำ” สตรีผู้นั้นเห็นนางมีสีหน้าระแวดระวังจึงรีบอธิบาย “ตอนนั้นเจ้านอนอยู่ริมแม่น้ำ บาดเจ็บทั่วทั้งร่าง หมดสติไม่รู้เรื่องรู้ราว เขาจึงแบกเจ้ากลับมา”

ริมแม่น้ำหรือ

ในหัวของเถาเถายิ่งสับสนวุ่นวาย

นางพยายามนึกย้อนว่าเกิดเรื่องอันใดขึ้นกันแน่