เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Futian
ตอนที่ 79 เธอเปิดเกมรุกเข้าใส่แบบนี้เลย
เฉินโม่เดินรับแสงตะวันยามเช้าที่ค่อยๆ ลอยสูงขึ้น ลัดเลาะไปตามทางสายเล็กข้างปราสาทหลังน้อยจนคลำทางมาถึงชายหาดได้ตามลำพัง
แสงแดดยามเช้าที่เพิ่งโผล่พ้นผืนน้ำทะเลยังไม่ถึงกับแยงตา เฉินโม่ล้วงมือสองข้างไว้ในกระเป๋าเสื้อคลุมตัวยาว สายตามองดูดวงอาทิตย์ที่กำลังค่อยๆ เปลี่ยนสีสันไปทีละน้อย
จะว่าไปก็น่าขำ ถ้าเป็นตัวเขาที่เพิ่งมาถึงต่างโลกใหม่ๆ เมื่อก่อน เวลานี้คงควักโทรศัพท์มือถือออกมากดถ่ายภาพรัวๆ ไปแล้ว
ไม่มีทางเป็นเหมือนตัวเขาในตอนนี้แน่ๆ ที่ชินชาจนถึงขั้นออกนอกบ้านโดยไม่พกโทรศัพท์มือถือติดตัวมาด้วย
เพราะยังไงเวลาจะใช้ก็ต้องมาพะวงเรื่องแบตเตอรี่ ถึงจะมีพาวเวอร์แบงก์อยู่ แต่โทรศัพท์มือถือที่ทำได้แค่ถ่ายภาพมันก็ไร้ประโยชน์จริงๆ
“สวยจริงๆ เลยน้า...”
เฉินโม่ดึงมือออกจากกระเป๋าแล้วบิดขี้เกียจชุดใหญ่เข้าใส่แสงตะวันยามเช้า