ตอนที่ 31 เหมือนผ่านไปชั่วชีวิต

ตอนที่ 31 เหมือนผ่านไปชั่วชีวิต

“ผมกลับมาแล้วเหรอ?”

เฉินโม่ที่กอดถังขยะอ้วกจนเสร็จเพิ่งสังเกตเห็นภาพตรงหน้า ถนนที่คุ้นเคยสะท้อนในแววตา รถราที่วิ่งผ่านเป็นระยะกับตึกสูงระฟ้าบ่งบอกชัดเจนว่าเขากลับมาถึงดาวครามแล้ว

ติดอยู่แค่อย่างเดียวคือสายตาของคนเดินถนนที่มองมาดูแปลกชอบกล ไม่ว่าจะเป็นหนุ่มสาวหรือคนเฒ่าคนแก่ ใครก็ตามที่เดินผ่านเฉินโม่ต่างก็หันมามองแล้วซุบซิบกันทั้งนั้น

“คนพวกนี้เป็นอะไรกันไปหมด?”

ไม่รู้ว่าทำไมทุกคนถึงมองตัวเองด้วยสายตาพิลึกแบบนั้น เฉินโม่จึงก้มมองการแต่งตัวของตัวเองด้วยความสงสัย

“เชี่ยแล้ว!”