ตอนที่ 5 ผู้กล้ากับการถ่ายภาพและเมด

ตอนที่ 5 ผู้กล้ากับการถ่ายภาพและเมด

เผลอแป๊บเดียวก็มาอยู่ที่ปราสาทจอมมารได้หนึ่งสัปดาห์แล้ว แม้จะหลุดพ้นจากชีวิตทาสออฟฟิศที่ทำงานหนักจนแทบวูบตาย แต่พอได้มาอยู่ว่างๆ เฉินโม่กลับรู้สึกไม่ค่อยชิน

“บ้าจริง นี่ฉันเกิดมาเพื่อเป็นขี้ข้าหรือไงกัน ในที่สุดก็ได้ใช้ชีวิตสบายๆ แท้ๆ ถึงจะเป็นต่างโลกก็เถอะ จะไปคิดถึงไอ้งานนรกทำเก้าโมงเช้าถึงสามทุ่มสัปดาห์ละหกวันทำไมอีกล่ะเนี่ย”

เขาพลิกดูหนังสือสอนอ่านของเด็กมนุษย์ในโลกนี้ที่อุตส่าห์ไปหาเจอมาจากหอสมุดในเมือง ถึงจะเปิดอ่านซ้ำไปหลายรอบแล้ว แต่ก็ยังรู้สึกว่าตัวอักษรของโลกนี้ทั้งอ่านยากทั้งเขียนยากจนไม่น่าใช่สิ่งที่มนุษย์คิดขึ้นมาจริงๆ

“ขออนุญาตค่ะ ท่านผู้กล้า นี่คืออาหารกลางวันของท่านสำหรับวันนี้ค่ะ”