ตอนที่ 2 คนที่วิ่งหนีต่อหน้าจอมมาร

ตอนที่ 2 คนที่วิ่งหนีต่อหน้าจอมมาร

“เฮ้อ... รอบนี้ก็ยังไม่มีชื่อเราอีกเหรอ...”

มีการปรับเปลี่ยนตำแหน่งในบริษัทอีกรอบแล้ว คราวนี้แม้แต่เด็กใหม่ที่เข้ามาทีหลังเขาก็ยังได้เลื่อนขั้น

นี่ก็เข้าปีที่ห้าแล้วที่เฉินโม่ทำงานอยู่ในบริษัทแห่งนี้ อาจเพราะเขาไม่ค่อยประจบสอพลอใคร หรืออาจเพราะผลงานไม่ได้โดดเด่นสะดุดตา หรือไม่ก็คงเป็นสายตาปลาตายคู่นั้นที่ทำให้ดูเหมือนคนไม่มีกระจิตกระใจทำงาน

เลยกลายเป็นว่าเฉินโม่ก้มหน้าก้มตาทำงานงก ๆ มาตลอดห้าปี แต่ก็ยังเป็นแค่พนักงานธรรมดาตัวเล็ก ๆ คนหนึ่ง

ในที่สุดชีวิตการทำงานแบบเก้าโมงเช้าถึงสามทุ่มหกวันต่อสัปดาห์ของวันนี้ก็จบลงเสียที นาน ๆ ทีวันพรุ่งนี้จะได้หยุด เฉินโม่ที่กำลังอารมณ์ไม่ค่อยดีเลยตัดสินใจจะไปดื่มเหล้าย้อมใจสักหน่อย