กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 478 กิ้งก่าวิญญาณ
จินหยางจับมือเรียวงามของหลินหว่านเอ๋อร์ไว้ แล้วทั้งสองก็เดินลงไปยังก้นหุบเขา
ตลอดทางมีโครงกระดูกของเผ่ามนุษย์และสัตว์อสูรกระจัดกระจายอยู่เกลื่อนกลาด สายหมอกรอบข้างซัดม้วนเป็นระลอกชั้น พวกเขาคอยหลบกระแสลมปั่นป่วนที่แฝงไอชั่วร้ายเป็นกลุ่มก้อน
แม้จะเดินเลี่ยงอย่างนี้แล้ว ม่านแสงพลังปราณคุ้มกายก็ยังโดนกัดกร่อนจนส่งเสียงดังซี่ๆ แทบจะทานทนไม่ไหว
ทั้งสองเดินมานานเท่าไรมิอาจรู้ได้ หลินหว่านเอ๋อร์ก็ชี้ไปทางแอ่งน้ำไกลๆ พลางบอกว่า “หยางเอ๋อร์ เจ้าดูตรงนั้นสิ!”
จิตรับรู้ของจินหยางสังเกตเห็นแอ่งน้ำนี้ตั้งนานแล้ว ทั้งสองจึงรีบขยับเข้าใกล้แอ่งน้ำทันที
ครั้นห่างจากแอ่งน้ำราวสิบกว่าวา พวกเขาก็ซ่อนตัวอยู่หลังหินก้อนใหญ่ สองคู่สายตากวาดมองสำรวจในแอ่งน้ำ