กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 464 ซากฝังเทพ
สุราปราณเปิดทีละไห ผลไม้ปราณยกมาจานแล้วจานเล่า เนื้อสัตว์อสูรย่างจนน้ำมันหยดฉ่า กลิ่นหอมลอยฟุ้งไปไกลนับสิบลี้
พวกเหอหย่าอวี่โดนรินให้ดื่มจนใบหน้างามแดงระเรื่อ ส่วนจินหยางถูกเซี่ยจิ่วโยวกับถูเฟยและพวกพ้องช่วยกันอุ้มโยนขึ้นฟ้า ครั้งแล้ว ครั้งเล่า ไม่หยุดหย่อน
เสียงหัวเราะ เสียงร้องเพลง และเสียงทายหมัดเป่ายิ้งฉุบดังปนเปกันกระหึ่มลั่นฟ้า
ภายในมิติขวดหยกปฐมโกลาหล บนยอดเขาไกลลิบ ท่านปู่หอนั่งอยู่บนยอดหอสะกดวิญญาณเก้าดารา สองเท้าอ้วนป้อมแกว่งไปมา ปากเคี้ยวศิลาปราณกร้วมๆ พลางมองดูภาพครึกครื้นตีนเขาแล้วส่งเสียงฮึดฮัด
“เจ้าเด็กบ้า วางท่าใหญ่โตเชียวนะ”
พูดจบก็หยิบศิลาปราณยัดใส่ปากอีกก้อน ยิ้มมุมปากขึ้นมานิดๆ