กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 431 ไม่จำเป็นต้องมีอยู่อีกต่อไป
จินหยางมองต้วนเต๋อพลางยิ้ม “ลูกเอ๋ย วันหน้าอย่าคิดไปแก้แค้นจินหยางอีกเลยนะ!”
“ทำ... ทำไมล่ะขอรับ” ต้วนเต๋อมองจินหยางด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความสงสัย
จินหยางลุกขึ้นยืน ตบไหล่ต้วนเต๋อเบาๆ แล้วพูดเรียบๆ “ก็เพราะเจ้ารับจินหยางเป็นพ่อไปแล้วยังไงล่ะ!”
พอต้วนเต๋อได้ยิน สีหน้าก็พลันดูแย่ลงทันที กำลังจะอ้าปากเถียงจินหยาง ทันใดนั้นไหล่ก็เจ็บแปลบขึ้นมาอย่างรุนแรง เสียงกรีดร้องโหยหวนดังลั่นไปทั่วทั้งห้องโถง
ใบหน้าของต้วนเต๋อซีดเผือด เหงื่อเม็ดโป้งผุดไหลอาบหน้าผากไม่หยุด กระดูกสะบักของเขาถูกบดจนแหลกละเอียด แขนข้างหนึ่งห้อยตกลงมาอย่างไร้เรี่ยวแรง