เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 386 ยอดเขาเดียวดาย
อวี่เหวินทั่วเหลือบมองซูโหรว พลางพ่นลมหายใจออกทางจมูกอย่างแรง “นังคนเนรคุณ!”
จังหวะนั้น หลินหว่านเอ๋อร์ก็เดินเข้ามาประคองซูโหรวขึ้น แล้วพากลับไปรวมกลุ่ม
อวี่เหวินทั่วหันไปมองจินหยาง “ไอ้หนุ่ม ข้าพูดดีด้วยจนหมดคำแล้ว ถ้าเจ้ายังดึงดันทุรังไม่เลิก ก็อย่ามาโทษข้าแล้วกัน!”
“อย่างนั้นหรือ” จินหยางหรี่ตาลงเล็กน้อย จ้องมองจักรพรรดิผู้เฒ่าแล้วพูดว่า “เอาแบบนี้ เจ้าบอกข่าวของแม่ทัพหลินเทียนเจิ้งมา ข้าอาจจะยอมปล่อยตัวองค์ชายทั้งเก้าคนของเจ้า เจ้าว่าอย่างไรล่ะ”
พอเขาพูดจบก็โบกมือไปมา ผู้ฝึกตนที่อยู่ด้านหลังเขาก็รีบคุมตัวองค์ชายทั้งเก้าคนออกมาอยู่หน้าขบวนทันที
“เสด็จพ่อ... ช่วยพวกเราด้วยพ่ะย่ะค่ะ!” องค์ชายทั้งเก้าคนคุกเข่าอยู่กับพื้น เงยหน้าขึ้นมองเห็นอวี่เหวินทั่ว