กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 337 สวมหมวกเขียวมากี่ปี
จินหยางใช้แขนข้างหนึ่งโอบเอวโยวรั่วไว้ หรี่ตาทั้งสองข้างมองไปยังองครักษ์ผู้นั้น
เวลานี้ หัวหน้าองครักษ์ตกใจจนวิญญาณแทบหลุดออกจากร่าง พวกเขาทุกคนต่างรู้ดีว่าองค์ชายใหญ่นั้นโหดเหี้ยมอำมหิต แม้แต่คนของตัวเองก็ไม่เคยปรานี นับประสาอะไรกับพวกเขาที่เป็นแค่องครักษ์
“องค์...องค์ชายใหญ่ มีสิ่งใดจะรับสั่งหรือขอรับ” หัวหน้าองครักษ์ตกใจจนพูดจาติดขัดแทบไม่เป็นประโยค
“เปิ่นหวางจะเข้าไปหาของบางอย่างในคลังสมบัติ...!” จินหยางพูด
“คือ...ข้าน้อยขอถามหน่อยขอรับ องค์ชายใหญ่มีป้ายคำสั่งหรือไม่ขอรับ” หัวหน้าองครักษ์ได้ยินก็ตกใจจนวิญญาณแทบหลุดลอย แต่หน้าที่ของเขาก็คือปกป้องคลังสมบัติ ไม่มีทางเลือกอื่น จึงจำต้องเอ่ยถามด้วยเสียงอันสั่นเทา