เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 310 ตะขาบสวรรค์ลายดารา
จินหยางพาพวกพ้องเหาะมุ่งหน้าไปยังม่านแสงตรงหน้าผา พอเข้าใกล้จนเหลือระยะห่างเพียงไม่กี่วา
จู่ๆ แรงดูดมหาศาลก็โอบล้อมร่างของทุกคนไว้ เพียงพริบตาเดียวร่างของทุกคนก็อันตรธานหายเข้าไปในม่านแสง
จินหยางรู้สึกว่าโลกหมุนเคว้งคว้าง ราวกับกำลังล่องลอยอยู่ท่ามกลางความเวิ้งว้างอันไร้ขอบเขต
ไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปนานเท่าใด สองเท้าของเขาถึงแตะลงบนพื้นดิน
เขาลืมตาขึ้นแล้วกวาดตามองไปรอบๆ ที่นี่เป็นพื้นที่ป่าทึบแห่งหนึ่ง
ป่าโบราณกว้างใหญ่พันจั้งไร้ชีวิตชีวา เปลือกของต้นไม้ขนาดยักษ์แตกระแหงคล้ายเกล็ดมังกร กิ่งก้านแห้งดำบิดงอ ลมเย็นเยือกพัดผ่านแนวป่า หอบเอาเสียงหวีดหวิวโหยหวนดังมาเป็นระลอก
ในป่าอบอวลไปด้วยไอพิษสีขาวอมเทา หมอกพิษลอยวนเวียนไม่ยอมจาง โขดหินรูปร่างประหลาดซ่อนตัวอยู่ตามพงหญ้าและแมกไม้