กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 293 ตงกัวเผิง
พอนายน้อยตระกูลตงกัวเห็นพวกหลินหว่านเอ๋อร์ ดวงตาคู่เล็กก็เบิกค้างแทบไม่กะพริบ
เขาเดินเลี่ยงโต๊ะไปสองสามตัว ตรงรี่มาที่โต๊ะของซีเหยียน แม้ซีเหยียนจะอายุร้อยกว่าสองร้อยปีแล้ว แต่ทรวดทรงยังเย้ายวนสะกดสายตา ทั้งงดงามเปี่ยมเสน่ห์ ประกอบกับได้รับการหล่อเลี้ยงจากจินหยาง จึงดูเหมือนหญิงสาววัยสามสิบราวๆ นั้นเท่านั้น
เขามองพวกนางที่โต๊ะนี้ แล้วหันไปกวาดตามองสตรีโต๊ะอื่น น้ำลายแทบไหลย้อยออกมาโดยไม่รู้ตัว
บรรดาสตรีที่นี่ไม่ว่าคนไหน ก็ล้วนงดงามกว่าบรรดาเมียแก่ที่บ้านเขาทั้งสิบกว่าคนมากนัก
สายตาที่มองเห็นทำให้ในใจลิงโลดอย่างบ้าคลั่ง จนแทบเก็บอาการดีใจไว้ไม่อยู่
เขาเดินเข้าไปข้างกายซีเหยียน พลางยิ้มประจบ “แม่คนงาม ข้าคือนายน้อยตระกูลตงกัวแห่งเมืองวั่งไห่”