กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 286 ข้อเรียกร้องหนึ่งข้อ
ตอนที่จินหยางเก็บงูขาวแล้วเดินออกจากหอว่านเป่าพร้อมเฟิงลี่เหนียง เขารู้สึกได้ว่าข้างหลังมีสายตาคู่หนึ่งจ้องมองมาราวกับงูพิษ
จินหยางคุ้นเคยกับสายตานี้ดี เขาไม่ได้สนใจ เพราะรู้ว่าต่อให้เซินถูเจวี๋ยจะบ้าคลั่งแค่ไหน ในเมืองหลวงก็ไม่กล้าดักฆ่าเขาโจ่งแจ้งกลางถนนแน่ อีกอย่างข้างกายเขายังมีเฟิงลี่เหนียงอยู่ด้วย
จินหยางยิ้มขึ้นมา แล้วยื่นมือไปกุมมือเรียวงามของเฟิงลี่เหนียงเอาไว้เสียเลย
มือนุ่มนิ่มของเฟิงลี่เหนียงถูกจินหยางกุมไว้ ใบหน้างดงามพลันแดงระเรื่อ แต่นางก็ไม่ได้ขัดขืน ซ้ำยังปล่อยให้จินหยางจูงมือเดินทอดน่องไปตามถนนใหญ่อย่างเปิดเผย
เซินถูเจวี๋ยที่อยู่ข้างหลังเห็นภาพนี้เข้าก็โมโหจนควันออกหู กำหมัดแน่นจนกระดูกลั่นดังกร๊อบ