กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 239 มดกลืนฟ้าลายอัสนี
กระบี่ยาวในมือจินหยางสว่างวาบด้วยเพลิงเก้าสี ก่อนจะฟันลงใส่เนินดินอย่างแรง
“ตูม!”
พลังปราณมหาศาลระเบิดตูมบนเนินดิน แม้จะไม่ได้ซัดจนกระจุย แต่ก็สั่นสะเทือนไปหลายหน
จินหยางดึงฝ่ามือกลับแล้วถอยฉากออกไปสิบกว่าวา สายตาจับจ้องเนินดินไม่วางตา
ทันใดนั้น รอยแยกก็ปริออกจากกึ่งกลางเนินดิน กว้างขึ้นเรื่อยๆ จนเนินดินยุบราบไปกับพื้น แล้วเผยให้เห็นโพรงลึกมืดสนิทตรงกลาง
ตอนนั้นเอง จากก้นโพรงมืดมิดก็มีเสียงแกรกกรากดังเล็ดลอดออกมา
ราชามดตัวมหึมาโผล่พ้นโพรงสีดำ ร่างโตเท่าช้างทั้งตัว ผิวเปลือกเป็นสีม่วงคล้ำปนทอง เปลือกแข็งแกร่งราวกับเหล็กดำ ดารดาษด้วยลายสายฟ้าสีม่วงคล้ำละเอียดยิบเหมือนใยแมงมุม ขยับตัวทีก็มีประกายไฟเปรี๊ยะปร๊ะแลบแปลบปลาบ ส่องแสงวาววับรอบตัว