เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 226 เหอหย่าอวี่ตกอยู่ในวงล้อม
หนึ่งคนกับสัตว์สองตัวลัดเลาะไปในป่าทึบ จินหยางไม่มีข่าวคราวของพวกเหอหย่าอวี่เลย ในใจจึงร้อนรนกระวนกระวาย
จู่ๆ หูของเสี่ยวเฮยก็กระดิกสองสามที มันหันกลับมามองจินหยาง “คุณชาย ข้างหน้าไม่ไกลมีเสียงต่อสู้ กลิ่นอายค่อนข้างคุ้นเคย แต่ไกลเกินไป เลยยังจับสัมผัสไม่ได้ว่าเป็นใคร”
“อ้อ!” จินหยางมองตามทิศที่เสี่ยวเฮยมอง “ไป พวกเราไปดูกัน!”
พูดจบ ก็วิ่งทะยานไปยังทิศทางนั้นทันที
ผ่านไปราวครึ่งก้านธูป เขาก็เห็นต้นไม้โบราณสูงตระหง่านเสียดฟ้าต้นหนึ่งอยู่ข้างหน้า กิ่งก้านใบดกหนาจนบดบังผืนฟ้า ลำต้นใหญ่ขนาดต้องใช้คนสิบกว่าคนโอบถึงจะรอบ
ใต้ต้นไม้มีผู้ฝึกตนสามคนกำลังต่อสู้พัวพันอยู่กับ “เสือดาวอัสนีโลหิตชาด” สองตัว
พอจินหยางเพ่งมองให้ชัด ที่แท้ก็คือมู่ชิงอวิ้นกับศิษย์สำนักเหอฮวนอีกสองคน