เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 163 เมืองกุยอวิ๋น
จินหยางคืนสู่ร่างเดิมตั้งนานแล้ว เขามองเจ้าเมืองสื่อด้วยสายตาเย็นชา
มือของเขาบีบคอของนายน้อยสื่อเอาไว้แน่น พลางปรายตามองเจ้าเมืองสื่อแวบหนึ่ง
“ปล่อยผู้คุ้มกันสองคนของข้า แล้วปล่อยพวกเราไป ไม่อย่างนั้น เจ้าก็ลองลงมือดูได้!” น้ำเสียงเย็นยะเยือก ราวกับบึงน้ำแข็งเก้าดินแดน ไม่มีไออุ่นหลงเหลือแม้แต่น้อย
“เจ้า...!”
เจ้าเมืองสื่อมองแววตาของจินหยาง เขาไม่กล้าทำให้เด็กหนุ่มคนนี้โมโหอีก จากสายตาอันเย็นชาคู่นั้นทำให้รู้ว่า เด็กหนุ่มคนนี้พูดคำไหนคำนั้น และเป็นพวกที่ทำอะไรไม่สนผลลัพธ์ที่จะตามมา
“ขอแค่เจ้าปล่อยลูกชายข้า เจ้าต้องการศิลาปราณหรือโอสถอะไร... ข้าให้เจ้าได้หมด!”
เจ้าเมืองสื่อจำต้องยอมลดตัวลงมาพูด ไม่มีน้ำเสียงวางอำนาจบาตรใหญ่ในฐานะเจ้าเมืองหลงเหลืออยู่อีกต่อไป