เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 118 ซากโบราณสถานปราชญ์โอสถยุคโบราณ
หลังบินมาห้าวัน เรือวิญญาณก็ร่อนลงที่เชิงเขาของเทือกเขาที่ทอดยาวติดต่อกันไม่ขาดสาย
เบื้องหน้าฟ้าดินพลันแคบลง เทือกเขาทะมึนพาดขวางอยู่ตรงหน้า สูงเสียดเมฆาชั้นเก้า ม่านหมอกปกคลุมจนมองไม่เห็นยอดเขา
ตัวภูเขาคล้ายถูกเทพมารยุคโบราณฟาดฟันด้วยดาบเดียว หน้าผาสูงชันพันเริ่นดำขลับดั่งหยกนิล ไร้แม้ใบหญ้า มีเพียงรอยแตกที่มีแสงวิญญาณจาง ๆ ซึมออกมา ทว่าหนาวเหน็บเสียดกระดูก
แว่วเสียงอสูรคำรามจากส่วนลึกใต้เชิงเขา ทุ้มต่ำดั่งฟ้าร้อง สะเทือนจนเลือดลมของผู้คนพลุ่งพล่าน
ภูเขาทั้งลูกแผ่กลิ่นอายโบราณ น่าเกรงขาม ทั้งยังแฝงไอสังหารอันตรายถึงชีวิต
ยามเรือวิญญาณร่อนลง ทุกคนต่างตะลึงงันกับเทือกเขาอันยิ่งใหญ่ตระการตาจนพูดไม่ออก
จินหยางตั้งสติ หยิบแผนที่ขึ้นมาเทียบดู แล้วพาทุกคนมุ่งหน้าไปยังจุดที่กำหนด