เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 38 ค่ายกลหุ่นเชิด
จินหยางก้าวตามการนำทางของกระต่ายหิมะ จนผ่านก้าวสุดท้ายของค่ายกลไปได้อย่างราบรื่น
เขาก้าวเข้าไปด้านในห้องโถงใหญ่ ท่ามกลางสายตาที่มองมาอย่างตะลึงงันของเหล่าผู้ฝึกตน
“ศิษย์...ศิษย์พี่...เจ้าหนุ่มนั่นเข้าไปข้างในแล้ว!” ผู้ฝึกตนคนหนึ่งตะโกนลั่นอย่างไม่ยอมรับความจริง
“เจ้า...เจ้าจะแหกปากทำไม...ตาข้าไม่ได้บอดสักหน่อย...!”
“ศิษย์น้องทั้งหลาย พวกเราจะบุกฝ่าค่ายกลเข้าไปดีไหม คนเยอะขนาดนี้ หุ่นหินมันจะรับมือได้สักกี่คนกันเชียว...บุกเข้าไปเถอะ...!”
พอเข้ามาในห้องโถงใหญ่ จินหยางก็ไม่ได้ยินแล้วว่าพวกผู้ฝึกตนข้างนอกพูดอะไรกัน และไม่ได้สนใจด้วยว่าคนพวกนั้นจะบุกฝ่าค่ายกลหุ่นหินอย่างไร
เขาหยิบโอสถออกมากำมือหนึ่งยัดเข้าปากก่อน เพื่อรักษาอาการบาดเจ็บเมื่อครู่ให้ฟื้นฟูขึ้นมา
พอเข้ามาในโถงใหญ่ เขาก็เห็นว่าตรงกลางโถงมีแท่นหินตั้งอยู่หลังหนึ่ง ด้านบนมีกล่องหยกวางอยู่สามใบ