เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 11 มู่ชิงอวิ้น
พอย่างเท้าขึ้นมาถึงยอดเขาหลักของยอดเขาเฉียนคุน สิ่งแรกที่จินหยางเห็นก็คือกลุ่มสิ่งปลูกสร้างเรียงรายสุดลูกหูลูกตา
สองฝั่งเป็นเรือนปีกทอดยาวเป็นแถว ด้านหลังเป็นลานประลองยุทธ์กว้างขวาง มีศิษย์ไม่น้อยกำลังฝึกปรือวิชาการต่อสู้และเคล็ดวิชาต่าง ๆ กันอยู่
พอเดินลึกเข้าไป ด้านข้างทั้งสองฝั่งเป็นตำหนักรอง ส่วนเบื้องหน้าคือตำหนักใหญ่ที่สูงตระหง่านเสียดฟ้า
พื้นปูด้วยหยกขาวชั้นดีส่องประกายแวววาวนวลตา กลางอากาศคล้ายมีไอหมอกจาง ๆ ลอยอ้อยอิ่งปกคลุมวังวิมานจนดูเลือนราง ชายคาแกะสลักจากไม้กฤษณาเป็นรูปหงส์กางปีกเตรียมทะยานบิน หน้าต่างลอยฉลุลายกระเบื้องเขียวกับผนังที่ก่อเรียงด้วยหยกงาม
จินหยางมองพลางเดาะลิ้นทึ่งอยู่ในใจ นี่เป็นครั้งที่สองตั้งแต่มาถึงสำนักเหอฮวนที่เขาได้เห็นตำหนักที่ยิ่งใหญ่อลังการถึงเพียงนี้
ทันทีที่จินหยางก้าวพ้นประตูใหญ่เข้าไป ก็เห็นหญิงสาวดูวัยราวสามสิบกว่านั่งอยู่บนที่นั่งประธานของตำหนัก