เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“ข้าไม่ได้พักอยู่กับเจ้าหรือ”
เจียงอวิ๋นเจ๋อระแวงว่าตนเองจะฟังผิด “หา”
หลิวเอ้อร์สี่กระแอมไอ ก้มหน้าลง “เอาเถิด พักตรงนี้ก็ได้เช่นกัน”
เจียงอวิ๋นเจ๋อเกาศีรษะเงียบ ๆ ‘พิลึกคนจริง ๆ...’
เมื่อจัดแจงที่พักให้หลิวเอ้อร์สี่เรียบร้อย เขาก็มุ่งหน้าไปยังห้องทรงพระอักษร มิได้ใส่ใจเรื่องนี้นัก เพียงกำชับคนรับใช้ไว้คำหนึ่ง ให้ส่งอาหารสามมื้อไปให้ตรงเวลา
ที่พักของหลิวเอ้อร์สี่คือห้องปีกรับรองสำหรับแขก อยู่ห่างจากเขานัก หากไม่มีเหตุไม่คาดฝัน ตลอดทั้งวันคงมิได้พบหน้ากันเลย
ทว่าเขาเพิ่งสะสางหนังสือราชการไปได้ไม่กี่ฉบับ เงยหน้าขึ้นมอง นั่นมันสิ่งใดกัน
เห็นเพียงผู้ที่กำลังเหวี่ยงแขนทุ่มลูกเหล็กอยู่กับกลุ่มหญิงรับใช้และองครักษ์ที่ลานเรือนหน้า เหตุใดจึงดูคล้ายหลิวเอ้อร์สี่ถึงเพียงนั้น