กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
จาวจาวพลันยกมือขึ้น สุ้มเสียงเย็นใสเปล่งออกไป “หยุดก่อน”
รถม้าพลันหยุดลง
มืออ่อนนุ่มคู่หนึ่งเลิกม่านรถขึ้น นางก้าวลงจากรถม้าอย่างเปิดเผยสง่าผ่าเผย
จาวจาวในเวลานี้กลับมาแต่งกายในแบบองค์หญิงแล้ว บนศีรษะมีปิ่นปักผมทองคำไหวระริกทีละก้าน ร่างกายสวมใส่เครื่องแต่งกายประณีตหรูหราปักดิ้นทองสีชมพู ดูสำรวมสง่างาม เปี่ยมด้วยไอสูงศักดิ์จนสะกดสายตา
นางเดินมาอยู่เบื้องหน้าเจียงอวิ๋นหนิง
“เจ้าอยากจะพูดอะไรกันกับข้าหรือ”
ผู้ใดจะรู้ว่าเจียงอวิ๋นหนิงที่คุกเข่าอยู่บนพื้นกลับคุกเข่าโผไปข้างหน้าสองก้าว กอดขาของนางไว้แน่นในคราเดียว
“ข้ารู้ตัวว่าผิดแล้ว จาวจาว ยกโทษให้ข้าเถิด อย่าไปเลย!”