ตอนที่ 213 เราเกลียดที่สุดที่คนอื่นมาบงการควบคุมเรา เรายิ่งไม่ยินยอม

“คนอยู่ด้านนอก ลากตัวอ๋องหนิงออกไป โบยด้วยไม้ฑัณฑ์สามสิบทีให้เรา!”

เรื่องทั้งหมดนี้เกิดขึ้นอย่างกะทันหันจนตั้งรับไม่ทัน

เจียงอวิ๋นหนิงยังมิทันได้ตั้งสติ ทั้งร่างก็ถูกกดลงบนม้านั่งยาว ไม้ฑัณฑ์ราชสำนักตกลงมาดัง “เผียะ เผียะ เผียะ เผียะ”

การฟาดแต่ละทีนั้น เป็นการโบยตีของจริงแท้แน่นอน ชั่วพริบตาเดียวผิวหนังเขาก็แตกปริ ไม้ฑัณฑ์ราชสำนักกระหน่ำลงไป ทะลุผ่านเสื้อคลุมจนมีรอยเลือดซึมออกมา เหงื่อตรงขมับก็ผุดซึมออกมาในทันใด

ทว่าเจียงอวิ๋นซีกลับทอดมองด้วยสีหน้าไร้อารมณ์ รอจนกระทั่งคุมการโบยจนเสร็จสิ้นจึงค่อยจากไป

การถูกโบยครานี้ อย่างน้อยต้องนอนคว่ำอยู่บนตั่งครึ่งเดือน และไม่อาจเข้าร่วมการประชุมราชสำนักยามเช้าได้ถึงหนึ่งเดือน

เจียงอวิ๋นซีมิได้สนใจเขา เสด็จออกจากวังไปโดยตรง