เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ในที่สุดเฉวียนจี๋จี๋ก็ทนเก๊กต่อไปไม่ไหว ใบหน้าที่แสร้งทำขึงขังตึงเปรี๊ยะในคราแรก พลันปรากฏรอยเคอะเขินจาง ๆ ขึ้นมาจนได้
เขาแค่นเสียง “ฮึ่ม” ออกมาคำหนึ่ง พลันลุกขึ้นยืนแล้วหมุนกายเดินจากไป
“เอ๊ะ?” ซูซีเยวี่ยมองตามเขาด้วยความงุนงงสงสัย
มินานหลังจากนั้น หญิงรับใช้สองคนก็ก้าวเข้ามา ช่วยนางแก้เชือกที่มัดไว้ แล้วพานางไปยังกระโจมของเจียงอวิ๋นซี
เจียงอวิ๋นซีนั่งจิบน้ำชาด้วยสีหน้าเรียบเฉยไร้อารมณ์ ก่อนเอ่ยขึ้นว่า
“เป็นเฉวียนจี๋จี๋ที่มาขอร้องแทนเจ้ากับเรา ให้เราปล่อยตัวเจ้าไป”
“พี่สาวอวิ๋นซี” ซูซีเยวี่ยคิดจะก้าวเข้าไปข้างหน้า ทว่าเจียงอวิ๋นซีกลับยกมือขึ้นห้ามไว้
“องค์หญิงซีเยวี่ย ในเมื่อเจ้าเลือกที่จะเป็นองค์หญิงซีเยวี่ย ย่อมมิใช่ท่านหญิงซีเยวี่ยแห่งแคว้นเจียงอีกต่อไป โปรดรักษามารยาทด้วย ข้าหาใช่พี่สาวของเจ้าอีกแล้วไม่”